Uitstellen, waarschijnlijk hebben de meeste mensen hier wel mee te maken. Ik heb hier dus ook weleens mee te maken. Sommige dingen zijn ook gewoon zo makkelijk om uit te stellen. Maar het maakt niet uit wát je uitstelt, je komt meestal op het punt dat je (achteraf) denkt; ‘waarom heb ik dit niet gewoon meteen gedaan?’.
Ik kan heel goed dingen uitstellen. Ik moet wel eerlijk bekennen dat het wel heel veel minder is geworden. Vroeger was het een nare gewoonte. Vroeger maakte ik m’n werkstukken op het laatste moment of ik leerde de avond van te voren voor die moeilijke toets waar ik zo tegenop keek. Best wel raar dat ik juist het leren ging uitstellen omdat ik zo tegen dat proefwerk opkeek. Je zou toch zeggen, dan JUIST op tijd leren om het goed te doen. Maargoed, nee, 9 van de 10 keer stelde ik de dingen uit. En 8 van de 10 keer pakte het ook nog goed uit. Hoe is het mogelijk? Ik haalde een voldoende, ondanks het uitstellen. Dit stimuleerde natuurlijk het uitstellen weer, en voor ik het wist was het net die ene keer niet goed uitgepakt, en moest ik harder aan de slag om dat cijfer weer omhoog te halen. Ik begin nu af te wijken naar school, en dat was niet de bedoeling. Weer even terug naar centraal; ‘uitstellen’.
Source
Gisteren was weer zo’n typisch moment van uitstellen. Mijn beppe (Fries voor oma, haha) was gisteren jarig. M’n zusje belde me op om te vragen of ik met hun mee wilde naar de verjaardag van beppe. Vanzelfsprekend zei ik ‘ja’. Dit telefoongesprek was om 12:35 uur. We zouden om 16:00 uur hiervoor huis bij de supermarkt afspreken, en dan naar beppe rijden. We hadden opzich al een idee voor een cadeau, een kaart met geld. Mijn zusje kwam op het heldere idee, via facebook (om 12:58 uur), dat een bos bloemen ook wel leuk zou zijn. Ja, dat is ook wel weer leuker, dacht ik bij mezelf. Zoals mijn beppe zelf zegt: ‘het is ook moeilijk om voor zo’n oud wief (64 jaar is ze geworden) een cadeau uit te zoeken’. Eenmaal bij de supermarkt tegenover mijn huis aangekomen te zijn, hebben we eerst 10 minuten gediscussieerd wat voor bloemen we zouden doen. Met andere woorden, er was gewoon geen normaal bosje bloemen te krijgen, en we wilden ook niet met 1 bloemetje aankomen zetten. We hadden hét! We doen een plantje (bleek achteraf voor buiten, haha), een fles wijn en droge worst! Beppe is gek op wijn en droge worst, en dat plantje kreeg ze er dan maar gewoon bij, haha. Alles te hebben verzameld, zag het er een beetje armoedig uit. Een schets van de situatie: ‘Gefeliciteerd met je verjaardag, beppe. Hier een fles wijn. Ohja, en hier nog een paar droge worsten! We hadden toch ook een plantje? Waar is dat plantje gebleven?’. Nee, ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om dit zo onsamenhangend te overhandigen. Ik kwam met het heldere idee om dit alles in een mandje te doen. JA LEUK, was de reactie. Maargoed, reken maar niet dat er maar één mandje te bekennen was in de supermarkt hiervoor huis. Nee, want dat verkopen ze hier ook niet (inmiddels weer 5 minuten verstreken, en het was 16:15 uur).
Ik hoorde de ACTION mij naam roepen: ‘Nicole, wij hebben hier mandjes! HEEL VEEL!’. Ik tegen mijn zusje en zwager: ‘ACTION! Daar moeten we heen voor mandjes’. Goed en wel in de auto opweg naar Action. Op zulke momenten dat je snel wil, gaat iedereen EXTRA langzaam rijden, en rijden er ineens HEEL VEEL bejaarde mensen rond die niet de maximale snelheid durven te rijden. Heel erg goed van ze hoor, want ze zijn soms erg gevaarlijk, maar op zulke momenten moeten ze gewoon even van de weg! Sorry, het is gewoon zo. Maargoed, eenmaal bij de action aangekomen renden m’n zusje en ik naar binnen (zwager bleef in de auto, zodat we meteen weg konden rijden), een mandje, lintjes, transparant inpakpapier
en zelfs een schaar gescoord (anders kwamen we nog nergens), hupsakeetje, betalen en naar de auto! Ik ben maar meteen aan het inpakken geslagen. Wat krijg je als je dus dingen uitstelt, en vooral voor een verjaardag, terwijl je zeeën van tijd hebt:
Juist, dat zit je met je wrakke knieën op een parkeerplaats voor de Action een cadeau in te pakken voor je jarige beppe. Snel inpakken en weer in de auto kwam ik nog op het idee om er een kaartje in te doen. Dat is dan het leuke van de action, voor weinig geld heb je leuke inpak dingen voor een cadeau, en daar zaten dus ook kaartjes bij in! Zo wagenziek als ik ben, word ik nog misselijker in de auto als ik moet lezen en/of schrijven. Maar hey, voor je beppe doe je veel! Ik met een draaiende maag en kostneigingen onze namen op dat ‘ohzo’ leuke kaartje schrijven en in het ‘ohzo’ leuke ingepakte cadeau stoppen om het af te maken.
Héhé, wat een gedoe. Over dit alles, van begin tot het eind, hebben we 3 kwartier gedaan. Het is ook nog een kwartier rijden naar het huis van beppe. Eenmaal daar aangekomen, naar binnen en beppe feliciteren en toen ik het cadeau, namens ons 4-en (Zusje + vriend en m’n verloofde en ik), overhandigde kreeg ik als (goed bedoelde) reactie: “Aaaahw, dit had allemaal niet gehoeven!”. Nou beppe, je moest eens weten. Met bloed, zweet en tranen hebben we dit cadeau voor je gefixed! Een reactie die m’n zwager vooraf al voorspelde, haha. Maargoed, we hebben een leuke dag gehad en m’n misselijkheid was snel weer over. GELUKKIG!
En wat heb ik hier nu van geleerd? De volgende keer stellen we het nog langer uit, haha.
Q: Ben jij ook zo’n uitsteller?
TIJD: 
Jullie zijn super!
